Hub Boesten, kunstschilder

door Paul Geilenkirchen

Van schietapparaat naar schilderspalet

Op deze website staan verschillende foto’s, tekeningen en schilderijen van de Limburgse kunstschilder Hub Boesten. Maar weinig mensen weten dat deze éminence grise uit Weert zijn carrière lang geleden is begonnen als mijningenieur op de Domaniale Mijn in Kerkrade. Daar deed hij in de jaren ’60 diep onder de grond experimenten met het losschieten van steenkool onder hoge druk.

“Leer eerst maar een vak”

Boesten wordt in 1937 in Heerlen geboren als zoon van een mijnwerker. Hij groeit daar op onder de rook van de Oranje-Nassaumijn I. Zijn liefde voor de schilderkunst en fotografie dateert al van zijn jongste jaren. Op negenjarige leeftijd maakt hij zijn eerste olieverfschilderij en sindsdien schetst en schildert hij alles wat hem fascineert: mensen, industriecomplexen en landschappen.

Hub is een waar natuurtalent en in de wieg gelegd om kunstschilder te worden. Zijn vader vindt echter dat hij eerst “een vak” moet leren. De wens van zijn vader volgend gaat hij niet naar de kunstacademie maar naar de Technische Hogeschool in Delft, waar hij aan de faculteit Mijnbouw (tegenwoordig TU Delft, Afdeling Geotechnologie) een opleiding voor mijnbouwkundig ingenieur volgt.

Koudschieten op de Domaniale

Tijdens zijn studie mijnbouwkunde loopt hij stage op de Domaniale Mijn in Kerkrade. Zijn afstudeeropdracht gaat over koudschieten, het onder hoge lucht- en waterdruk ontginnen van reststukken in lagen antracitische steenkool. Volgens zijn scriptie heeft dit procedé belangrijke voordelen boven conventionele schietmethoden: geen explosiegevaar, geen schietdampen en nagenoeg geen stofontwikkeling. Ook de delvingskosten per ton zijn lager. In april 1965 studeert hij in Delft af bij prof. ir. P.Th. Velzeboer. Zoals het een echte wetenschapper betaamt, eindigt zijn afstudeerverslag met de aantekening dat verder onderzoek noodzakelijk is. Maar zover zou het nooit komen.

Na afloop van zijn stage blijft hij nog enkele jaren als mijningenieur in dienst van de Domaniale Mijn. Hij gaat aan de Abtenlaan 32 in Kerkrade wonen, waar hij trouwt en zijn dochter wordt geboren.

Verder in de drukkerswereld

De Mijnnota van minister Joop den Uyl in 1965 vormt de voorbode voor de ontmanteling van de Nederlandse mijnbouwindustrie. Eind zestiger jaren is voor een mijningenieur in Limburg geen droge boterham meer te verdienen en Boesten moet noodgedwongen op zoek naar een andere baan. Hij komt min of meer bij toeval in de drukkerswereld terecht, waar hij tot aan zijn vervroegde pensionering werkzaam blijft. In 1997 neemt hij als technisch directeur afscheid van de VNU Dagbladengroep te Nijmegen.

Tijdens zijn mijnbouwstudie blijft hij verwoed tekenen, schilderen en fotograferen. Hij krijgt een studiebeurs om reizen te maken naar Turkije en Spanje. In deze periode heeft hij enkele solo-tentoonstellingen en neemt hij deel aan gejureerde exposities in Nederland. Zijn vroege werk omvat o.a. olieverfschilderijen van steenkolenmijnen en een serie pentekeningen van Limburgse kastelen. De jonge Boesten is ook een begenadigd fotograaf, getuige zijn foto’s op deze site.

Inspiratie in Toscane

Pas na zijn pensionering kan Boesten zich volledig aan zijn artistieke roeping wijden. Zijn vaardigheden ontwikkelt hij als autodidact. In zijn jonge jaren zijn industriegezichten en portretten zijn favoriete onderwerpen maar vanaf latere leeftijd boeien hem vooral de natuur en het abstracte.

Naast zijn atelier in Weert huurt hij een atelier in Torrita di Siena in het Italiaanse Toscane, waar hij een groot deel van het jaar doorbrengt. Het Toscaanse landschap en de Italiaanse levensstijl vormen zijn grootste inspiratiebron. Niet verwonderlijk dat zijn oeuvre zoveel velden met klaprozen, pittoreske marktjes en zomerse dorpsgezichten telt.

Zijn portfolio bestaat uit schilderijen in acryl- en olieverftechniek, aquarellen en pentekeningen. Meestal maakt hij eerst een schets naar directe waarneming van het onderwerp, die hij vervolgens uitwerkt in een schilderij. De uitwerking is vaak expressief-realistisch, soms echter ook niet. Een onderwerp kan veranderd of op een abstracte wijze vervreemd worden. Boesten legt zich niet vast op een bepaalde stijl maar volgt meestal de inspiratie van het moment.

Zijn totale oeuvre omvat ca 700 werken, waarvan de meeste zich in particuliere collecties in binnen- en buitenland bevinden. Enkele lokale restaurants in Toscane geven een permanente expositie van zijn schilderijen.

Virtuele rondreis

Boesten heeft een eigen website www.hubboesten.nl waarop een deel van zijn portfolio is te bekijken. Op zijn site schrijft hij:

"Ik wens u veel plezier op uw virtuele rondreis door deze galerie. En wie weet ontmoeten we elkaar ooit ergens live, misschien zelfs in mijn Italiaanse atelier!?".

Misschien wel handig om van te voren even een afspraak te maken voor u zijn atelier bezoekt! Want de kans is groot dat Hub ergens tussen de velden met klaprozen aan een volgend schilderij zit te werken. Net als zijn grote voorganger Vincent van Gogh: met een brede strohoed op zijn hoofd, pijp in de mond en de trouwe viervoeters Chicca en Pablo aan zijn zijde.

Bekijk de schilderijen van Hub Boesten op www.hubboesten.nl.